vrijdag 1 en zaterdag 2 augustus 2014
6 augustus 2014
Met de auto eerst helemaal naar het eindpunt gereden van de route van Bryce Canyon, Rainbowpoint. Een prachtig uitzichtpunt was onze beloning. Het indrukwekkende Bryce Canyon National Park in het zuiden van Utah is een geologische fantasiewereld van kleurige, surrealistische rotspieken, natuurlijke bruggen en bogen, balancerende rotsen en kliffen met wijde openingen, die door water, sneeuw en ijs in de zachte kalksteenrotsen op de oostelijke rand van het Paunsaugunt Plateau zijn uitgeslepen. Doordat de erosie nog steeds voortduurt verandert dit magnifieke landschap continu.
Via de groene route terug naar Bryce village en vervolgden onze weg naar Zion Canyon.
Via schitterende vergezichten ging de weg naar Zion Canyon. We hadden net onze jaarpas voor het Nationaal Park laten zien toen de regen losbarstte. Er kwamen zelfs hagelstenen naar beneden, voor de zekerheid toch maar even gestopt, we zagen geen hand voor ogen. Na deze korte stortbui reden we het schitterende Zion Canyon in. Prachtige roodgekleurde rotsformaties, zagen we in de warme zon. Terwijl we voor de tunnel moesten wachten, spotten we een berggeit tussen het gesteente. We waren de eerste auto van de rits die de tunnel in mochten. We moesten in het midden van de weg met lichten aan rijden, 25 miles per uur.
De verschillende tinten rood en roze – en soms ook geel en bruin – in de gesteenten in Zion zijn over het algemeen veroorzaakt door ijzer dat door het doorsijpelende grondwater is afgezet. Donkere verticale strepen, zoals op het Altar of Sacrifice ( Offeraltaar), ontstaan wanneer water over loodrechte rotswanden stroomt en mineralen uit plantaardig materiaal of deklagen achterlaat. Door verwering van organisch materiaal op rotsachtige oppervlakken ontstaat een glanzende laag, het zogenaamde ‘woestijnvernis’.
We waren op zoek naar het visitorcenter en een lekker bakkie. In Amerika hebben ze dit( wat wij lekkere koffie noemen) niet in restaurants en cafés maar wel in speciale koffiecorners. We werden doorverwezen naar café Soleil, waar ze inderdaad een lekkere Latte Machiato hadden, met caramel of met ijs naar keuze.
Bij het visitorcenter werden we geïnformeerd naar de mogelijkheden om het gebied met de fiets, paard of via canyoning te doen. zijn we doorgereden naar
Koa Hurricane in St. George waar we weer lekker een duik namen in het zwembad en een douche.
's Morgens bij het ontbijt op de camping serveerden ze heerlijke pannenkoeken in het guesthouse. Een paar pannenkoeken mochten we meenemen voor Milicia en Ivar, zodat zij ook een ontbijtje hadden. We vervolgden onze reis richting Las
Na een paar rondjes door Las Vegas gereden te hebben, meldden we ons bij de KOA welke hoorde bij Hotel Circus Circus. Na het opfrissen in het zwembad en de douche, maakten we ons klaar voor “the Strip”. Via hotel Circus Circus dachten we binnendoor even snel naar the strip te gaan, maar daarbinnen aan gekomen was het dus een soort van indoorkermis. Twee megagrote achtbanen boven ons hoofd, uiteraard ook gokautomaten, maar ook veel kermisattracties voor kinderen. Ongelooflijk veel lawaai van alle attracties, maar ook door de grote hoeveelheid mensen. A madhouse.








