5, 6, 7 en 8 augustus 2014

Woensdag 6 augustus 2014 vertrokken we uit Lake Isabella richting Seqouia National Park en Kings Canyon National Park. Dit zijn de mooiste gebieden van de majestueuze Sierra Nevada. De lagere hellingen en bergweiden zijn een paradijs voor planten en dieren. Deze parken bestaan uit meer dan 25 afgelegen bosjes met spectaculaire gigantische Sequoia’s, hoge granieten rotspunten, diepe ravijnen en honderden meren. De Mount Whitney  is de hoogste bergtop uit de Verenigde Staten en steekt boven de parken uit. We genieten hier van de reuzensequoia’s ( mammoetbomen), de grootste bomen op aarde, sommige zijn meer dan  3000 jaar oud. Deze zijn echt reusachtig. Metershoog de lucht in, totdat je er bijna een stijve nek van krijgt. We rijden via het zuidelijke gedeelte van Sequoiapark naar het westen, omdat in het noorden van het park bosbranden waren en die zoeken we natuurlijk niet op. Heel veel smalle, kronkelige bergwegen die ons brengen naar Visalia. Daar bij de KOA weer even het zwembad bezocht, gezellig gegeten en nog wat spelletjes gekaart. Het wordt hier al vroeg donker, dus of verlichting aan buiten of naar binnen, maar vanwege de heerlijke temperatuur blijven we heerlijk nog even buiten.

Donderdag 7 augustus 2014 vervolgen we onze reis via Kings Canyon National Park richting Yosemite National Park, ook weer via smalle, kronkelige bergwegen. In het Kings Canyon National Park bezochten we de Grant Tree en de Giant Tree. Inderdaad Gigantisch; prachtige sequoia’s , wortels die over de weg groeien, omgevallen bomen, waar je aan de stronken kunt zien dat deze bomen duizenden jaren oud zijn. We maken foto’s in holtes van bomen, maar ook van een omgevallen boomstam, waar vroeger een heel gezin onder kon wonen. Bomen die aan elkaar vast gegroeid waren en gespleten bomen. Heel bijzonder, vooral ook omdat ze op een hoogte staan van ongeveer 2000 meter tussen de granietrotsen. Op de KOA Mariposa weer even het zwembad opgezocht, lekker gegeten en in het licht van de camper en de zeer schone buitenlucht nog gekaart.

Vrijdag 8 augustus 2014 vertrokken we om 10.30 uur van de KOA nadat we voor de zekerheid, vanwege de drukte hier in de omgeving met recreanten, diezelfde avond op dezelfde KOA hadden gereserveerd naar het Yosemite park. Dit park bestaat uit een oppervlakte van 3081 km2 en sterkt zich uit over de westelijke kant van Sierra Nevada-keten.

Het staat bekend om zijn spectaculaire granietkliffen, watervallen, heldere rivieren, bossen van reuzensequoia’s en de biologische diversiteit. Na zo’n 50 minuten bereikten we de ingang van het National Park en lieten we de jaarpas en paspoort zien. We konden merken dat dit park echt een grote aantrekkingskracht heeft in deze omgeving. Druk op de weg, druk op de parkeerplaatsen, druk op de uitzichtspunten. Op aanraden van diverse kanten, reden we eerst naar The Glacier Point. Een prachtig uitzichtspunt over de vallei, met gigantische rotsformaties boven de bomen uitstekend. Hier waren we al meer dan de helft van de dag aan kwijt, niet alleen door het vele rijden met de camper maar ook omdat er zoveel bijzondere plekken waren, waar we ook weer vele mooie foto’s van maakten. Op de plek waar we tussen de middag aan het picknicken waren, zagen we veel eekhoorns, ze bleven gewoon zitten en waren totaal niet mensenschuw, aanraken was uiteraard uit den boze. Aan het einde van de middag reden we naar Curry Village, waar we geen parkeerplaats konden vinden, dus parkeerden we de camper langs de weg. Voordat we uitstapten zagen we een hert met een groot gewei twee meter bij de camper vandaan. Meteen maakten we foto’s vanuit het raam, maar nadat we allemaal uitgestapt stond het dier nog steeds lekker te grazen en bleef grazen en stoorde zich totaal niet aan wat er om hem heen gebeurde. Terwijl we richting Misttrail liepen, kwam de shuttlebus aanrijden en reden we een stukje mee, naar het startpunt van deze wandeling. Stijl omhoog ging deze route. We liepen langs prachtige bomen, rotsen en waterpartijen. Milicia en Ivar liepen ver voor ons uit. Helaas voor hen, want wij werden door Engelssprekende, Spaanstalige mensen gewezen op twee beren tussen de bosjes vlak bij het water. Het waren nog jonge beren, waarvan de één nog lichter ( wit ) gekleurd was, dan de ander. Super spannend en bijzonder om deze dieren van zo dichtbij te zien. Omdat ze uit het zicht verdwenen waren, vervolgden we onze weg naar boven naar de waterval. Boven aangekomen, genoten we van het schitterende uitzicht. De flesjes water werden bijgevuld en Milicia en Ivar gingen nog een stapje verder, oftewel een Mile verder stijl omhoog. 

Daar hadden zij een nog mooier uitzicht en uiteraard ook prachtige foto’s gemaakt. Het pad naar beneden bleven we uitkijken naar de beren, maar helaas hebben we ze op de terugweg niet meer gezien. In de avondschemering wachtten we op de brug op  Milicia en Ivar en samen gingen we met de shuttlebus terug naar Curry Village in de hoop dat ze daar nog een warme hap voor ons hadden. Helaas, pindakaas. Terug bij de camper aangekomen stond het hert nog steeds te grazen. Terwijl wij nog een wandelingetje over een aangelegd houten wandelpad maakten stak er zo’n 3 meter voor ons nog een hert over en toen we naar de weg keken, waar de camper stond, stak er tussen de auto’s door nog een klein jong hertje over. Drie herten binnen een straal van 150 m2 die rustig stonden te grazen. Het was voor ons een echte ‘dierendag’, beren, herten, eekhoorns zo dichtbij en in het wild.

Ondertussen was het al echt donker geworden en reden we snel weg met de camper op zoek naar wat warms te eten. Onderweg niets te vinden plus het feit dat je voor tien uur op de KOA moest zijn. Toch maar doorgereden, een snelle hap in de camper genomen en daarna nog even douchen. We zagen op het park dat het vandaag 36 graden was geweest, dus lekker opfrissen kon geen kwaad. In de stilte van de camping en in het donker liep Katja terug naar de camper. De sleutels hingen nog aan de buitenkant, die zij eruit haalde en binnen wilde vragen wie ze vergeten was eruit te halen. Staat ze ineens bijna bij onbekenden binnen, die dezelfde soort camper hadden en naast ons stonden en die uiteraard blij waren dat zij de sleutels hadden. Foutje, bedankt. Welterusten.