Zondag 27 juli 2014

27 juli 2014 - Joshua Tree National Park, California, Verenigde Staten

Yessss, here I am....Zondag 27 juli was iedereen om 7.00 uur klaar wakker en zin om een nieuwe vakantiedag te starten. Dat is voor ons tijdens de vakantie héél vroeg. De receptie was nog gesloten, dus hebben we ontbeten met croissants, die we gelukkig al hadden ingeslagen.  Als toetje hebben we met z’n vieren 1 bosvruchten muffin gegeten; nog nooit zo’n lekkere muffin gegeten, maar ook nog nooit zo groot, dat we er met ons vier genoeg aan één hadden. De boel bij elkaar geraapt en Jos voor het eerst een stukje rijden in de camper, een automaat. Moeten we natuurlijk niet vergeten het elektriciteitssnoer los te koppelen. Hilariteit, dit gebeurt je ( als het goed is ) maar één keer. Op pad richting Joshua Tree National Park. Onderweg nog wat boodschappen gedaan, want je moet per persoon per dag 4 liter water bij je hebben, benzine ( 87 loodvrij) getankt en koffie gedronken in Ma Rouge, waar we wederom met ons vieren één muffin American Woman hebben gedeeld.Deze was nog weer groter dan de vorige, maar nu zat er ook cheesecake bij, mmmmmmmmmmmm.

Bij het visitorcenter een pas gekocht $ 80: The national parks and federal recreational lands pass. Geldig voor een heel jaar en voor alle nationale parken in the USA. De weg voert ons langs geweldige Joshua Trees, langs schitterende rotspartijen, die vormen hebben die tot de verbeelding spreken.

Joshua Tree

De Joshua Tree bloeit groen en wit. De boom werd zo genoemd door de mormonen, toen zij in de loop van de 19e eeuw in de Mojavewoestijn kwamen. Jozua leidde het volk van Israël  naar het beloofde land Kanaän, en de Yucca brevifolia, ( iedereen wel bekend, hè Jos?) de merkwaardige plant met de omhoog wijzende armen noemden ze daarom Joshua Tree. Het 2200 km2 grote park is opgedeeld in twee woestijnen met heel verschillende planten en diersoorten. Vanaf Keys view (1581 meter) kun je bij helder weer tot aan Mexico kijken. Door het stof en het omhoogblazen van houtdeeltjes e.d. konden we vandaag wel ver kijken, maar niet tot Mexico. Via Jumbo rocks en White Tank reden we door naar de Cholla Cactus Garden. Een woestijn vol cactussen, waarvan de bovenkant wit/ groen gekleurd is, het midden rood/bruin en de onderkant zwart gekleurd is. Het leken net stoplichten, maar toen we aankwamen rijden, dachten we eerst dat het ontelbaar veel schapen waren, symmetrisch geordend, maar van dichtbij waren het toch echt super veel cactussen. 

Tussen de cactusveldenCactus bolletjes voor en achterIMG_1871IMG_1942

Klein detail: er stonden bordjes bij dit reservaat dat je de cactussen niet mocht aanraken, maar aangezien cactussen  niet kunnen lezen, deden zij dit dus wel. Een bolcactus kwam in Katja haar schoen, toen zij dit probeerde te verwijderen, kwam er aan de andere kant van de schoen nog één. Toen ze deze probeerde te verwijderen door te schuren langs een rots, prikten twee stekels in haar enkel. Bij het verwijderen braken deze af en moesten deze verwijderd worden met  een pincet. Bleek dat er 5 mm stekel in haar enkel stak. Geen lief cactusje dus.

Skull Rock

Skull rock moesten we ook zien natuurlijk, omdat Milicia en Katja dachten dat het niet de juiste rotspartij was in de vorm van een schedel, gingen ze op pad voor verder onderzoek. Het pad bracht ze naar de camping waar we eigenlijk van plan waren te gaan overnachten. Bleek dat daar alleen maar een picknicktafel, en een toilet was ( een houten constructie met een gat, waarvan de bodem naar schatting 5 meter lager was), zonder stromend water. Als je $15 deed in een potje, dan mocht je daar overnachten. Aangezien we toch aan iets meer luxe behoefte hadden, liepen we terug naar de camper en deden verslag van wat we hadden gezien en dat dit toch echt Skull rock was. We reden het park uit naar een camping genaamd Palm 29. Stonden we voor een dichte deur (18.10 uur); vanaf 18.00 uur gesloten en niemand te zien. Even een andere camping zoeken, maar wel eerst even bellen; voice mail. Andere camping bellen, deze kon wel een reservering maken, klein detail: deze camping was op 2,5 uur rijden vanwaar we waren. Omdat we geen andere oplossing zagen, reden we richting Needles. We reden over Route 66. Vlak na het spookstadje Amboy, stopten we om foto’s te maken van een monument vol oude, versleten schoenen; vooral gymschoenen, maar ook pumps, babyschoentjes e.d. Verschillende waren gepimpt of ingekleurd.Aan de route 66 een monument van schoenen

Nadat we gearriveerd waren in Needles KOA, hebben we een klein rondje gelopen over de camping, snel nog wat gegeten en gelijk daarna in slaap gevallen op bed.

Foto’s

1 Reactie

  1. Nathalie:
    29 juli 2014
    Leuk om jullie verhaal te lezen! Wij genieten ook enorm. Tot gauw!